Kształtki sklejkowe nie powinny pokazywać oznak słabego łączenia, np.: sfałdowań obłogów, rozwarstwień narożników i boków, rozwarstwień w postaci pęcherzy, skłonności do rozwarstwień przy naginaniu narożników, sfałdowań powierzchni po naniesieniu bejcy wodnej.
W obłogach I klasy jakości – tolerowane są dwie wady, w tym jedna wada drewna i jedna wada wytwórcza, a w obłogach II klasy – trzy wady drewna i trzy wady produkcyjne.
Odporność kształtek na działanie wody i wilgoci, określa się podobnie jak sklejka suchotrwała i sklejka wodoodporna
Kształtki ze sklejki stosuje się głównie w przemyśle meblowym (np. kształtki siedziskowe i oparciowe), a także jako wypraski w postaci wyrobów galanterii drzewnej (np. tace, talerzyki, miseczki itp.). Ponadto kształtki stosuje się do wyrobu sprzętu telekomunikacyjnego (np. skrzynki radiowe i telewizyjne), do budowy wagonów kolejowych i autobusowych oraz do wytwarzania sprzętu sportowego.
Kształtki sklejkowe, analogicznie jak sklejka ogólnego zastosowania, są produkowane przy użyciu kleju mocznikowo-formaldehydowego. Wyroby takie podlegają atestacji PZH dotyczącej ilości wolnego formaldehydu i określającej możliwość ich wykorzystywania w pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi.
Przyjmuje się produkcję kształtek sklejkowych różnych grubości wymaganych pomiędzy Odbiorcami. Ocena jakości dopuszczalnych wad drewna i wad wytwórczych kształtki wskazuje na ostrzejsze wymagania w klasie A jakości obłogów, nieco łagodniejsze wymagania w klasie B jakości oraz stosunkowo mniejsze wymagania i zdecydowana większość tolerancję dopuszczalnych wad w klasie jakości BB.
